Home » Homeopathie » Diverse Onderwerpen

Diverse Onderwerpen

Wat is regulier en wat is alternatief?

Reguliere gezondheidszorg is dat deel van de zorg voor uw gezondheid, dat bij wet is geregeld. Om te beginnen zijn een groot aantal handelingen voorbehouden aan mensen die een specifieke opleiding daarvoor hebben gevolgd, zoals chirurgen, tandartsen en huisartsen. Zij mogen ook reguliere medicijnen op recept verstrekken. Een aantal wetten daar omheen reguleren de ziekenhuizen, de verzekeringen en andere zaken.
Alternatieve geneeswijzen zijn niet bij wet geregeld. Vaak wordt gesteld, dat de reden ervoor is, dat ze niet bewezen zijn. Dat  is niet hele verhaal. Voor homeopathie en andere alternatieve geneeswijzen bestaat al veel bewijs voor de werkzaamheid. Daarnaast is er juist vaak een gebrek aan bewijs is voor 'reguliere' geneeswijzen. 
Waarschijnlijk is een gebrek aan regulering van alternatieve geneeswijzen gebaseerd op een gebrek aan kennis bij overheden en hun adviseurs. Ook speelt waarschijnlijk mee, dat alternatieve gezondheidswerkers geen voordelen zien in regulering van hun beroep.

Wat zijn de verschillende uitgangspunten (paradigma's) van regulier en alternatief? 

Homeopathie en vele andere alternatieve geneeswijzen gaan uit van het beginsel, dat een levend wezen (mens, dier, plant) als één geheel moet worden beschouwd, waarvan de delen prachtig met elkaar samenwerken. In de homeopathie wordt daarbij gesteld, dat die samenwerking is gericht op het bereiken van een individueel doel. Dan geldt  ook, dat als zo'n levend wezen uit balans raakt, dat tevens de samenwerking schaadt. Geneesmiddelen moeten dus werken op de hele mens, het hele dier of de hele plant. Kortom: alternatief genezen is het versterken de levenskracht van een mens, dier of plant.
Het reguliere paradigma is, dat onheil van buitenaf komt en de mens (of dier, of plant) beschadigt. Operaties zijn soms nodig en geneesmiddelen zijn gericht op het onschadelijk maken van het onheil. Het doden van schadelijke bacteriën (antibiotica), en van ziekteverwekkers (uitroeien van malariamuggen) zijn goede voorbeelden van dat paradigma. 

Hoezo 'werkt homeopathie'? 

Aan homeopathie, zoals het nu als geneeswijze wordt aangeboden, is een onderzoek van meer dan twee eeuwen met voornamelijk observatie en redenering voorafgegaan. Nauwkeurige observatie leidde tot de geneesmiddel-beelden zoals wij die nu kennen. Dat de middelen genezing brachten was al tientallen eeuwen bekend. Maar hoe gaat genezing in zijn werk?

Daarvoor is het belangrijk een beeld te hebben van wat gezondheid en wat ziekte is.

Een gezond mens doet de dingen 'waarvoor hij of zij op aarde is' en heeft daar geen problemen mee (zie ook de definitie van gezondheid van de World Health Organization). Hij is 'in balans'. Het ligt anders als die mens uit balans raakt door een of andere oorzaak: een ongeluk, een infectie, of iets mentaals, zoals moderne mensen bijvoorbeeld een 'verkeerd idee' kunnen hebben van wat ze willen doen, terwijl ze er niet geschikt voor zijn; op de verkeerde plek zitten. Of door een erfelijke constitutie.

Wanneer het lichaam een onbalans onderkent zal het altijd proberen weer balans te vinden. Zo'n nieuwe, andere balans leidt tot klachten. Denk aan rugpijn door een val van de fiets. Als die niet snel grondig behandeld wordt gaat iemand zó lopen dat zij de pijn niet meer voelt, maar krijgt vervolgens ergens anders pijn. Op dezelfde manier ontstaan chronische klachten, soms jaren na een gebeurtenis en zelfs vaak door of in combinatie met een erfelijke oorzaak.

Ziekteprocessen, dat wil zeggen steeds meer en andere kwalen, steeds verder het lichaam in, kunnen jaren sluimeren, totdat er een kwaal naar buiten komt. Voor een genezing is het nodig dat proces om te keren. Homeopaten doen dat door een homeopathische behandeling te geven. Daar zijn meestal meer middelen bij betrokken, die steeds als antwoord voorgeschreven worden op de klachten die een patiënt bij zichzelf opmerkt. De middelen genezen als het goed gaat de klachten een voor een, totdat de oorspronkelijke balans terug is.

Daardoor zie je ook, dat het genezen van een chronische ziekte langer duurt dan van een acute klacht en dat kinderen gemakkelijker genezen dan ouderen.

Het gaat bij homeopathie dus om het genezen van klachten en er is dus geen sprake van dat je homeopathische middelen moet innemen 'voor de rest van je leven'.

Moet ik in homeopathie 'geloven' om er baat bij te hebben?

De werking van homeopathie is niet gebaseerd op suggestie en is bewezen sterker en specifieker dan het placebo-effect. Als je een passend homeopathisch geneesmiddel inneemt, werkt dit dus ongeacht je overtuigingen.

Is homeopathie het werk van duistere krachten?

Nee, dat is niet zo. In de 19e eeuw werd dat argument door tegenstanders van stal gehaald om homeopathie in diskrediet te brengen. Volgens de nieuwe, andere wetenschappelijke theorieën die in de 19e eeuw ontstonden 'kon' homeopathie helemaal niet (zoals Avogadro, die zijn getal in de eerste plaats gebruikte voor het mengen van gassen). Het paste niet in de theorie. 'Probleem' was, dat het in de praktijk wel bleek te werken.
Het verdunnen en tegelijk schudden van middelen, een van de pijlers van de homeopathie, is een grootse ontdekking geweest, wat pas nu als chemisch en natuurkundig verschijnsel verklaarbaar is, eigenlijk pas sinds er metingen op nanoschaal mogelijk zijn. Tegenwoordig is op basis van onderzoek op subatomair niveau veel meer bekend over de werking van sterk verdunde oplossingen, waarmee de invloed op menselijk en dierlijk weefsel (op basis van onderzoeken in de praktijk) nu pas kan worden aangetoond. Er komen geen toverspreuken aan te pas en er wordt niemand 'aangeroepen' bij de bereiding. Welke duistere krachten zijn er verder nog?
Homeopathie is in diskrediet gebracht omdat het logisch was, omdat de middelen eenvoudig te maken waren en omdat het succes had. Het was makkelijk te doen doordat sommige (belangrijke) beoefenaren aanhangers van een bepaalde leer waren. Zo was Kent, een Amerikaanse arts die homeopathie in de 19e eeuw krachtig vooruit geholpen heeft, een aanhanger van Swedenborg. Swedenborg was een Zweedse wetenschapper, mysticus, filosoof en theoloog, die leefde in de 18e eeuw. In die tijd stonden religie, mystiek en wetenschap veel dichter bij elkaar dan nu. De grondlegger van de homeopathie, Samual Hahnemann, was lid van een vrijmetselaarsloge; hij hield zich met name bezig met de voorloper van de chemische wetenschap: de alchemie (chemie ontstond pas in de 20e eeuw). De opleving in de 20e eeuw vn homeopathie was mede te danken aan new-age aanhangers die zich afzetten tegen de moderne ontwikkelingen van onder meer de farmaceuten. Als je de homeopathie wilt verketteren, wijs dan vooral op de eigenschappen van de beoefenaren in plaats van de geneeswijze zelf aan te vallen.

Als je als wetenschapper of anderszins alleen wat zichtbaar is aanvaardt als de waarheid (wetenschap uit de 20e eeuw), is het makkelijk schieten op homeopathie. Hahnemann maakte een theoretisch bouwwerk door op wetenschappelijke wijze, volgens zijn tijd, over ziekte en gezondheid te redeneren. Dat bouwwerk is nog steeds bruikbaar. Het is triest dat veel van de huidige wetenschappers de nieuwsgierigheid missen om er onderzoek naar te willen doen.